අසාත්මිකතාවයේ හේතුව සහ රෝග ලක්ෂණ ප්රතිකාර කිරීම
ආසාත්මිකතා රෝග ලක්ෂණ සඳහා ප්රතිකාර කිරීම සඳහා විවිධ වර්ගයේ ඖෂධ වර්ග තිබේ. වඩාත් බහුලව දක්නට ලැබෙන්නේ සින්ගාලයර් (montelukast ) වැනි ප්රතිජීවක ඖෂධ, නාසල් ස්ටෙරොයිඩ් ස්ප්ර්රයිස් සහ ඇදුම ඖෂධය.
මෙම ඖෂධ එකිනෙකට වෙනස් ක්රියා යාන්ත්රණයක් ඇත. සමහර අයට දරුණු සරාේග ලක්ෂණ සනාකිරීම සඳහා භාවිතා කළ හැකිය. තවත් සමහරු දිගුකාලීන සහන සලසයි. තේරීම බොහෝ දුරට ඔබ සතුව පවතින රෝග ලක්ෂණ හා බරපතලකම මත රඳා පවතී.
ස්ටෙරෝයිඩ් නාසල් ස්පේ්රයි
ආසාධක රයිටේටිස් (පිදුරු උණ) රෝග ලක්ෂණ ප්රතිකාර සඳහා වඩාත් ඵලදායී නාසල් ස්ප්රේ . මෙම ආශ්වාස කරන ලද කෝටිකොස්ට්රොයිඩ් ඖෂධ පහසුවෙන් හා හුස්ම ගැනීමට හැකි වන පරිදි නාසයෙන් සැළකිලිමත් වන්න.
අසාත්මික නොවන රයිටේටිස් ප්රතිකාර කිරීම සඳහාද ඔවුන් ක්රියාකාරී වේ. එමෙන්ම ඇසේ අසාත්මිකතාවන්ට පවා ප්රතිලාභ සැලසේ.
සාමාන්යයෙන් නිර්දේශිත ස්ටීරොයිඩ් නාසය ඉසින සමහරක් ඇතුළත් වේ:
- බෙකනස් AQ (බීක්ලෝටොටමසෝන්)
- ෆ්ලෝනාසා (ෆ්ලුටිකසෝන්)
- නසසෝර්ට් AQ (ටැමිම්සිලෝන්)
- නසාර්ලාල් (ෆ්ලුනිසොලයිඩ්)
- නසෝනික්ස් (මොලෝසසෝන්)
- රයිනොකෝට් ඇක්වා (budesonide)
සුදු ඵලදායි, නාසික ස්ප්ර්රයන් පාදක ආසාත්මිකතාවයට ප්රතිකාර නොකරන නමුත් නාලි රෝග ලක්ෂණ අඩු කරයි. අසාත්මිකතා ඇති රයිටේටිස් සහිත පුද්ගලයින්ට දිනපතාම ඉසිනව ස්ප්රීතු භාවිතා කළ හොත් හොඳම ප්රතිචාර ලැබෙනු ඇත. එපමණක්ද නොව, ඔවුන් සති දෙකක පමණ කාලයකදී සම්පූර්ණ ස්වරූපය සපුරා ගැනීමට පෙරාතුව ඔවුන් විසින් භාවිතා කළ යුතුය.
අතුරු ආබාධවලට හිසරදය, උගුරේ අමාරුව, කැස්ස, නාසය වියළීම, ඔක්කාරය හා පේශි හෝ සන්ධි වේදනාව ඇතුළත් විය හැක.
මේවා ප්රතිකාර කිරීම ආරම්භ කිරීමට පෙර ඔබ සලකා බැලිය යුතු කරුණු කිහිපයක් වේ. දිනපතා ප්රතිකාර ලබා ගත හැකි පුද්ගලයා ඔබ නොවේ නම්, ඔබට ප්රතිජීවක ඖෂධ වැනි විකල්පයන් ගවේෂණය කිරීම අවශ්ය විය හැකිය.
මුඛ්
මුඛ් ප්රතිජීවක ඖෂධීය ආසාත්මිකතාවයන් සෑම ආකාරයකම ප්රතිකාර ක්රමයකි.
රෝග ලක්ෂණ ප්රතිකාර කිරීම වෙනුවට, මෙම ඖෂධ පන්තිය histamine , ආසාත්මිකතා රෝග ලක්ෂණ මතු වන ප්රතිශක්තිකරණ රෝගය මගින් නිපදවන රසායනිකය මර්දනය කරයි. බෙනාඩ්රිල් (ඩයිපහන්හයිඩ්රමයින්) වැනි පැරණි පරම්පරාවේ ඖෂධ වර්තමානයේ අඩු අයුරින් භාවිතා කරති.
නව පරම්පරාවේ ඖෂධ විශාල වශයෙන් මෙය වළක්වයි.
- ඇල්ග්රග්රා (ෆ්ෙකෝසොෆිනාඩින්)
- ක්ලැරිටින් සහ අලවර්ට් (ලොරාඩැඩීන්)
- ක්ලැරිනෙක්ස් (ඩෙලෝලෝරාදේඩින්)
- ශිරාට් (සෙරීට්රීන්)
ඇන්ටහිස්ටේමිනයන් ඉක්මනින් වැඩ කරන අතර, සාමාන්යයෙන් පැයක් ඇතුළත හෝ ඊට වඩා වැඩිය. අතුරු ආබාධවලට වියළි මුඛය, නිදිබිම්, හිසරදය, කලබල වීම (බොහෝ විට ළමුන් තුළ), මුත්රා කිරීම, මුග්ධ දර්ශනය, ඔක්කාරය, වමනය සහ ව්යාකූලත්වය ඇතුළත් වේ. රෝග ලක්ෂණ පැයක හෝ දෙකක කාලයකදී මෘදු වේ.
ආසාත්මිකතාවයක් ඇතිවීමේ දී හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතාවන්ට මුහුණ දීමට ඔබ පෙලඹෙන්නේ නම් ශ්වසනය ලිහිල් කිරීමට විශේෂයෙන් නිර්මාණය කර ඇති ඖෂධ අවශ්ය විය හැකිය.
ඇන්ටිලේකොට්රියන්ස්
ප්රතිජීවක ඖෂධ වලට සමාන ආකාරයේ ඇදුම ප්රතිකාර ක්රමයකි . නමුත් හයිසැමින් අවහිර වීම වෙනුවට, ලේයිකොට්රියන් ලෙස හැඳින්වෙන ගිනි අවුලුවන සංයෝග.
එක්සත් ජනපදයේ අනුමත කරන ලද විරෝධී මත්ද්රව්ය ඖෂධ:
- අනුග්රහය
- සිංගලෙයාර් (මොන්ටිලකස්ටා)
- Zyflo CR (zileuton)
ඇන්ටිලේටොසීන් ඇදුම හා ආසාත්මිකතාවයට ප්රතිකාර කිරීම සඳහා භාවිතා කළ හැකි නමුත් ඒවාට ප්රතිකාර කිරීම සඳහා විශේෂයෙන් හොඳ නැත. එනිසා, ඒවා සාමාන්යයෙන් ප්රතිජීවක ඖෂධ හෝ මුඛ් ස්ටෙරොයිඩ් වැනි වෙනත් ඖෂධ සමඟ සංයෝජිතව ඇත.
බහුරූපී මිදියුස ඉවත් කිරීමේදී ඵලදායි ක්රියාකාරීත්වයන් ඵලදායී විය හැකි නමුත්, නාස ලක්ෂණ ලිහිල් කිරීම සඳහා අඩු උපකාරි වේ. හෘදයාබාධවලට හිසරදය, උදර වේදනාව, ඔක්කාරය, පාචනය, සෙටයරච්, තෙහෙට්ටුව, උගුරේ අමාරුව, රළුකම, කැස්ස සහ මෘදු වේදනාව ඇතුළත් විය හැක.
> මූලාශ්ර:
> ස්කොට්, පී. හා පීටර්ස්-ගෝල්ඩ්, එම්. "පෙනහළු රෝග ප්රතිකාර සඳහා ඇන්ටිලේටොක්රීන් නියෝජිතයන්." Amer J Respir සහ සායනික සත්කාර මැඩම්. 2013; 188 (5): 538-44. DOI: 10.1164 / rccm 201301-0023PP.
> Wheatley, L. සහ Togias, A. "ආසාත්මිකතා රයිනිටිස්." එන් ඇන් ජේ. 2015; 372: 456-63. DOI: 10.1056 / NEJMcp1412282.